Ślub w Jurcie

Klimat wesela Asi i Jarka bardzo przypomina mi uroczystości zorganizowane przez Ulę i Bartka w Stodole Wszystkich Świętych oraz Magdę i Pawła w Muzeum Młynarstwa. Wszystkie te imprezy łączy luźny charakter. Nowością (przynajmniej dla mnie) jest to, że zamiast „normalnego” namiotu goście zostali zaproszeni na wesele w Jurcie.

Trudno wymarzyć sobie lepszą pogodę planując plenerowe wesele. No, ale tak: niektórzy są zwyczajnie szczęściarzami. Zresztą nie tylko parę młodą mam na myśli.

A to, proszę Państwa, Małgosia zajmująca się wynajmowaniem Jurt na wesela. Nie ma sympatyczniejszej osoby w tej branży, gwarantuję. Aha, muszę nadmienić, że nie trzeba mieć tatarskich korzeni by zorganizować przyjęcie weselne w Jurcie. Ot taki mały sucharek, ale uwierzcie – musiałem to napisać. Te wszystkie żarciki są czasem silniejsze ode mnie. Swoją drogą przypomniała mi się ciekawostka o jednym z moich ulubionych pisarzy. Podobno Henryk Sienkiewicz wywodził się z Tatarów. Przy okazji polecam wizytę w Krynkach i Kruszynianach (gdyby ktoś z was był kiedyś na moim ukochanym Podlasiu), gdzie można natknąć się na spolonizowanych Tatarów.

Mr. Jarek.

Ostatnie szlify przed ceremonią. Dobrze mieć pod ręką takich zaangażowanych gości weselnych.

A tak działają osławione neurony lustrzane.

Zdjęcie z babcią pokazałem wam na moim fejsie i pamiętam, że wzbudziło falę pozytywnych komentarzy. Napisałem wtedy coś takiego: Pracując nad kolejną publikacją trafiłem na zdjęcie Asi z babcią. World Press Photo za nie się nie dostanie, ale mi przypomniało jedną rzecz. A właściwie to osobę. Tydzień przed moim własnym ślubem ukochana babcia trafiła do szpitala. Choć była bardzo chora to jakoś udało jej się wyjść cało z tarapatów i być z nami przez 3 kolejne lata. Na ślubie jednak nie była. Babcie bardzo często ukrywają się przed fotografem w dniu ślubu. Myślą, że może nie są aż takie ważne, bo „to przecież wnuczka wychodzi za mąż i ją niech Pan fotografuje”. A ja sobie z nich wtedy żarty robię i mówię, że „przecież nie robię Pani zdjęcia” (a przecież wiadomo, że robię). Nabieram je tak jak kiedyś moją babcię, ale przecież to wszystko z szacunku i sympatii do tych wspaniałych osób.

Nogi szeroko – mawiał mój trener od siatkówki. Swoją drogą taka postawa charakteryzuje osoby pewne siebie. I dobrze bo warto prezentować takie podejście do spraw wszelakich.

By dotrzeć na miejsce ceremonii trzeba było przejść przez długaśny most.

Niektórzy w drodze nie dali rady…

Trudno zliczyć ile w historiach, które pojawiają się na tym blogu jest zdjęć ludzi, którzy trzymają się za ręce. To jest taka moja obsesja, uwielbiam je pokazywać. Mniej mnie interesuje krojenie tortu na weselu niż właśnie złączone ręce, ale to tak na marginesie ha ha. Akurat w tym wpisie znajdziecie zdjęcie z tortem. Nie będę zdradzał póki co na czym ów tort (lub liczba mnoga) został podany bo głupio zdradzać taki hit sezonu.

Piesek na weselu to dla mnie rewelacja. Mam w domu dwa psy i zresztą jeśli dobrze przeglądaliście wcześniejsze wpisy to pewnie trafiliście na sesję zdjęciową Magdy i Mariusza, na której pojawił się ich czworonożny przyjaciel. Lubię zwierzaki i popieram opinię pewnego znanego fotografa, który wypowiedział się mniej więcej w ten sposób: pies na zdjęciu zawsze dobrze zrobi. Już nie będę zgłębiał ukrytego sensu tej wypowiedzi, ale wiadomo głęboka myśl zawsze w cenie.

Łzy też dobrze wpływają na zdjęcia.

Oryginalne prezenty ślubne zawsze mi się podobały. Szczypior zamiast bukietu. Wcisnąłbym teraz „lubię to”, gdyby tylko się dało.

A zamiast tradycyjnych oczepin dobrze tak po amerykańsku rzucić bukietem zanim jeszcze zaczną się tańce. Szczególnie kiedy ma się już szczypior, który może posłużyć za nowy bukiet.

Laureatka konkursu.

rzut bukietem jurta zdjecie

Analogowe aparaty na weselu… No cóż, muszę się teraz przyznać do uprawiania pewnego procederu. Jeśli planujecie coś takiego postawić na stołach to uprzedzam, że porywam nieraz kilka sztuk i robię nimi zdjęcia na weselu. Są bardziej eksperymentalne niż to co powstaje na moim aparacie. Co prawda jeszcze nigdy nie widziałem efektów tej mojej „pracy dorywczej”, ale mam cichą nadzieję, że pary młode wywołują klisze z tych małych „małpek”.

Na weselu w Kanie Galilejskiej zabrakło wina…

A no właśnie. Wesele w plenerze bez roweru z kawą odpada. Głównie z tego tytułu, że piszący te słowa fotograf uwielbia dobrą kawę i jego aparaty są zasilane energią kawową.

Zapach.

Moja ulubiona część dnia ślubu czyli sesja pary młodej. Jedyny taki moment, w którym państwo młodzi mogą pobyć trochę na osobności. Nie licząc fotografa ma się rozumieć.

Trochę nieostre.

Jest i zapowiadany tort.

Widzieliście kiedyś 4 torty na weselu podane na desce surfingowej? Nie? Hm… To dziwne…

SHARE
Anonim : 19:46 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
Oj weź Jacek, ja się zawsze na maksa wzruszam przy takich zdjęciach.
    Anonim : 19:55 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    A wiesz co? Ja to chyba ludziom co mają takie zdjęcia zazdroszczę po cichu. 😪
    Anonim : 19:57 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    Jacek Marek Siwko Wiesz Jacek, ja też. Bardzo. Bo ja takich właśnie tez nie będę miała.
    Anonim : 20:35 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    Anna Ulanicka współczuję, mam nadzieję że nasze dzieci będą miały zgoła inne doświadczenie pod tym kątem ❤️
Anonim : 20:19 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
Babcie są najlepsze. ❤ Warto je ukradkiem fotografować nawet, gdy trochę protestują. Fajne przemyślenia. Jak tak sobie myślę to właściwie nie mam zbyt wielu zdjęć z żadną z moich Babć. Póki mogę, to nadrobię.
    Anonim : 20:36 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    Koniecznie, tym bardziej że masz pod ręką całkiem niezłego fotografa 😉
    Anonim : 20:37 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    otóż to! ;)
Anonim : 20:20 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
Dzięki temu z naszego ślubu mamy sporo pięknych zdjęć ukochanej Babci, której już z nami nie ma :)
    Anonim : 20:38 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    Ojej, to nawet nie wiedziałem. 😔 Babcia to u Was na weselu była w takiej formie, że wydawało się, że nas wszystkich przetrzyma. ❤️❤️❤️
Anonim : 20:43 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
Moja babcia ma na scianie nasze zdjecie z mojego slubu, spod twoich rak ;)
    Anonim : 21:16 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    Cieszę się ogromnie ☺️ fajnie mieć taką prywatną wystawę w czyimś domu ❤️❤️❤️
    Anonim : 21:18 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    Jacek Marek Siwko myhym. podejrzewam, ze nie jestem jedyna. obydwie moje babcie maja, ale u tej jednej wisi ono mocno wyeksponowane ;))
Anonim : 20:45 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
Najpierw byl lajk a po przeczytaniu opisu serducho :D
    Anonim : 21:16 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    Dziękuję za zmianę zdania w takim razie 😍😍😍
Anonim : 21:15 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
Babcie są ekstra, nie tylko wywołują nieraz u naszych Panien Młodych emocje ale także wprowadzają w zdjęcia wielopokoleniowość, opowiadają i maja zupełnie inny punkt widzenia, dziadkowie też. Dwa razy już piłam z taką babcią herbatę i opowiadała o młodych latach wnuczki. Coś niesamowitego <3
    Anonim : 21:18 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    Namów kiedyś babcię na opowieść o jej latach młodości to dopiero będzie power herbatka!!! ❤️😁
    Anonim : 21:20 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
    Jacek Marek Siwko moja babcia mi opowiedziała chyba już prawie wszystko, czasy po wojnie i zmiany a teraz kręci filmy i robi zdjęcia na fb, nie mówiąc o tym, że trenuje więcej ode mnie. Ale jakąś babcie mojej PM na bank kiedyś namówię!
Anonim : 22:21 Marzec 19, 2018 Odpowiedz
już kilka razy zdarzyło się, że zdjęcia przeze mnie wykonane w trakcie ślubu były ostatnimi zdjęciami Babć i Dziadków, dlatego wiem jak ważne jest uchwycenie tych ważnych osób.
    Anonim : 06:06 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
    To tylko jeden z przykładów, dla których jest sens w tym co robimy. Może fotograf świata nie zbawi, ale przynajmniej czasem jego praca ma szansę złagodzić czyjś ból. ❤️
Anonim : 06:32 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
Mialam pare, dwa tygodnie po slubie zmarl ich swiadek. Bardzo bliska dla nich osoba. Kazde zdjecie z nim wiem, ze jest mega cenne. Bo ostatnie.
    Jacek Siwko : 09:44 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
    Właśnie, bo to nawet nie od wieku zależy. Czasem życie potrafi nas zaskoczyć. Często to sobie powtarzam i motywuję się kiedy ogarnia mnie zmęczenie na zleceniu.
Anonim : 06:47 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
Moja babcia zawsze ucieka przed aparatem i nawet zasłania twarz;-) dlatego każde zdjecia na którym jest to ewenemnt;-) zwykle zrobione gdzieś ukradkiem.
    Jacek Siwko : 08:33 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
    Tak to jest, dzikie te nasze babcie :D
Anonim : 09:14 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
Moja najukochańsza babcia, gdzie dla niej był przyśpieszony termin niestety odeszła od nas w styczniu, pogrzeb był w Dniu Dziadka... ślub zaplanowany mam na maja, do tej pory ciężko jest mi się pogodzić z tym :(
    Jacek Siwko : 09:42 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
    Asiu, współczuję Ci ogromnie, ale miej świadomość, że babcia na pewno będzie patrzeć na Ciebie z góry, napełniona dumą z takiej dorosłej wnuczki <3
Anonim : 09:42 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
często są to ostatnie zdjecia takich starszych ludzi... Zawsze warto choćby ukradkiem zrobić im kilka zdjęć. Moja babcia niestety nie doczekała :(
    Jacek Siwko : 09:47 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
    Bo widzisz, jak jest się małym to wydaje się, że babcia zawsze będzie z nami. Człowiek nie spieszy się, a tu zaskakuje go czasem sytuacja. U nas jakoś tak się złożyło, że nasi (moi i Kasi) dziadkowie odchodzą jeden po drugim jak spodziewamy się kolejnych dzieci. Niby nie związane ze sobą sprawy, ale jakoś dziwnie...
    Anonim : 11:56 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
    Jacek Siwko niby nie związane, a mówi się, że jeden odchodzi, by zrobić miejsce nowemu - życie zatacza krąg.
Anonim : 14:00 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
Zdjęcia cudowne- to mi przypomniało, że nie rozmawiałam już ze 2 tygodnie z moją babcią- dzwonię! Dzięki!
    Jacek Siwko : 19:59 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
    Mam nadzieję, że pozdrawiałaś ją ode mnie 😜
    Anonim : 20:38 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
    Jacek- pozdrawiałam wylewnie 🙂 moja babcia w pewnym momencie biła rekordy popularności, zgarniając tylko trochę mniej lajków niż mój berbeć teraz i ogarnia co to fejsbuk 🙂
Anonim : 20:34 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
Przepiękne zdjęcia!
Anonim : 21:08 Marzec 20, 2018 Odpowiedz
Moja jedna babcia niestety zmarła 2 miesiące przed moim ślubem. Druga zmarła 2 miesiące po ślubie, cieszę się że choć jedna z najbliższych mi wtedy osób była z nami tego wyjątkowego dnia (moi rodzice zmarli jak miałam 17 lat) mam piękne zdjęcia z tego dnia z jej udziałem. I jak je przeglądam łza kręci się w oku..ale są one dla mnie bardzo ważną pamiątką.
    Jacek Siwko : 14:33 Marzec 22, 2018 Odpowiedz
    Przykro mi Kasiu, że tak to wszystko się u Ciebie poukładało. Mam nadzieję, że pokolenie Twoich dzieci będzie miało zgoła inne doświadczenia <3
    Anonim : 14:34 Marzec 22, 2018 Odpowiedz
    Tez mam taka nadzieje. Po tylu latach nauczylam sie z tym zyc :)
Anonim : 12:40 Marzec 24, 2018 Odpowiedz
Chwyta za serce ;)
Jerzy : 08:43 Marzec 28, 2018 Odpowiedz
Wreszcie coś nowego :) Podoba mi się, ale odczuwam mocny niedosyt z powodu braku zdjęć wieczornych przy tych girlandach...
Anonim : 17:11 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
Jasno, kolorowo i na luzie! Pięknie! <3
    Jacek Siwko : 17:15 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
    Dzięki :) akurat klimat jak z Twoich stron, Jurta i te sprawy :D
    Anonim : 17:18 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
    Jacek Siwko Hehe, w jurcie jeszcze nie robiłam zdjęć, mam nadzieję że będzie jeszcze okazja sfocić tak piękne wesele :)
    Jacek Siwko : 18:43 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
    Natalia Kalina ja to myślałem, że co tydzień fotografujesz ślub w Krynkach albo Kruszynianach :)
    Anonim : 19:34 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
    Jacek Siwko gdyby byly tam jurty to pewnie bym juz dawno wbila :D
    Anonim : 19:45 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
    Krynki .. Jurta.... taaaaaaa... 😭
    Jacek Siwko : 20:06 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
    Piotr Czechowski pod modrzewiem by się ustawiło i heja. D
    Anonim : 21:31 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
    Piotr Czechowski jedzenie było dobre :P
    Anonim : 21:41 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
    i powietrze czyste 🤪
Anonim : 18:48 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
Jedno z moich wymarzonych miejsc na wesele... swoje :D <3 Mega reportaż!
    Jacek Siwko : 19:03 Kwiecień 4, 2018 Odpowiedz
    Dziękuję Asiu, Jurta z tego co wiem sporo podróżuje więc może i do Ciebie się wybierze :)
Anonim : 08:50 Kwiecień 5, 2018 Odpowiedz
Zawsze się zastanawiałem, a co jeśli by spadł deszcz? To znaczy był plan awaryjny na przeniesienie wszystkiego wsześniej? A gdyby spadł deszcz podczas imprezy? Pytam poważnie :)
    SweetWedding.pl : 10:06 Kwiecień 5, 2018 Odpowiedz
    W środku jest dużo miejsca 🙂
    Anonim : 12:02 Kwiecień 5, 2018 Odpowiedz
    Ja wiem, ale gdy zawiewa deszcz do środka i robi się 10*C to chyba nieprzyjemnie, co? ;) Pytam jak pary/organizatorzy to wykonują gdy np. od rana leje? Jest jakiś plan b z innym miejscem lub plan c z mozliwoscia zakrycia boków i wstawienia pieców elektrycznych?
    Anonim : 12:03 Kwiecień 5, 2018 Odpowiedz
    Chociaż to wciąż sprawa wesela... większa sprawa to jak przenieść ceremonię ślubu pod dach gdyby lało lub burza była?
    Anonim : 15:46 Kwiecień 5, 2018 Odpowiedz
    @Adrian Mirgos, gdy pada deszcz i jest zimno to ściany jurty są zamykane, jurte można ogrzewać a nawet wybrać temperaturę jako chcesz mieć wewnątrz. Wielkość jurty jest dostosowana do ilości gości bo zawsze zakładamy że będzie padało ;)
    Anonim : 17:22 Kwiecień 5, 2018 Odpowiedz
    o! No i wreszcie ktoś odpowiedział na moje pytanie jak to działa! Grejt! Dzięki ;)
Szalona Panna Młoda - blog ślubny : 16:04 Kwiecień 6, 2018 Odpowiedz
Piękne i niesamowicie oryginalne wesele <3
Mariusz Kolenda : 19:25 Kwiecień 17, 2018 Odpowiedz
ojej, ile się na tych zdjęciach dzieje! Widać, że goście nie mieli możliwości, żeby się nudzić, tyle sytuacji! Piękne wesele!
    Jacek Siwko : 07:43 Kwiecień 20, 2018 Odpowiedz
    Rozrywek nie brakowało to fakt :) Przywilej wesel plenerowych, że tak się dzieje. Mariuszu, dziękuję za wizytę na blogu :D

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.

Related Posts
Featured
sesja slubna jacek siwko
Ola & Iwo
zdjecia pary mlodej sesja zdjecie
Magda & Paweł
Joanna & Ricky